Versos Italian Guido Gozzano La Marchesa di Cavour

Italian poem

La Marchesa di Cavour

by

Listen in the reader

Sua Altessa l’è muntà an carossa, An carossa l’è bin muntè Che a la Venaria a vol andè.

Quand a l’è staita a la Venaria, L’à butà le guardie tut anturn Per la Marcheza di Cavour.

Bela madamin munta an carossa, An carossa l’è bin muntè, A la Venaria la vol dco andè.

Quand a l’è staita a la Venaria, Llà trova le guardie tut anturn Per la Marcheza di Cavour.

Bela Madamin sforza le guardie, E le guardie l’à bin sforzè; Per cule stanse la vol andè.

Quand l’è staita ant cule stanse, La Marcheza l’à trova cugià E Sua Allessa da l’auter là.

— Me ve ringrassio, sura Marcheza, Sura Marcheza, v’ ringrassio tan, Che vi sia fait un sì bel aman.

Sura Marcheza a j’ à ben dì-je: — So-sè l’ì pa del me piazì; L’è Sua Allessa ch’à vol cozì.

Sua Allessa a j’ à ben dì-je; — Bela Madamin, stè chietà vui, La Marcheza l’è pi bela ch’ vui.

Bela Madamin munta an carossa, An carossa l’è bin muntè. Che an Fransa la vol turnè.

Quand l’è staita a metà strada, Bela Madamin s’svolta andarè, A l’à vist avnì dui vale-d-piè.

— O ferma, ferma, ti dla carossa. Ferma, ferma, che t’ farò fermè, E dentre na tur t’ farò butè.

Bela Madamin ch’a j’à ben dì-je: — S’a fussa nen del me fiolin, Già mai, già mai turneria a Turin.

Quand l’è staita pr’ antrè ant le porte tuti fazio solenità; Bela Madamin a l’è turnà.

L’à mandà ciamè stira Marcheza: — Mi vi dag temp sulament tre dì, An sum me Stat fermè-ve pa pi.