English poem
Dewi
by John Blackwell (1797–1840)
Ow! ow! nid yw'n dyner wrth Dewi,-- 'Does meinir yn delio fel Doli, Er ymbil a hi A'm llygad yn lli, Parhau yu gildynus mae Doli.
Ymdrechais wneyd popeth i'w boddio, Mi gesglais ei geifr idd eu godro, Dan obaith yn llwyr Y cawn yn yr hwyr Gusanu yn dalu gan Doli.
Mae'i mhynwes mor wynned a'r eira,-- Mae'i chalon mor oered mi wiria'; Ar f' elor ar fyrr Fy nghariad a'n ngyrr-- O oered a deled yw Doli!
Tri pheth a dim mwy wy'n ddymuno,-- Pob bendith i Doli lle delo,-- Cael gweled ei gwedd Nes myned i'm medd,-- A marw yn nwylo fy Noli.
YR HEN AMSER GYNT.
Bu'n hoff i mi wrth deithio 'mhell Gael croesaw ar fy hynt; Mil hoffach yw cael "henffych well" Gan un fu'n gyfaill gynt.
Er mwyn yr amser gynt, fy ffrynd, Yr hen amser gynt; Cawn wydriad bach cyn canu'n iach, Er mwyn yr amser gynt.
Yn chwareu buom lawer tro, A'n pennau yn y gwynt; A phleser mawr yw cadw co O'r hyfryd amser gynt.
Er digwyddiadau fwy na rhi',-- Er gwario llawer punt; Er llawer coll, ni chollais i Mo'r cof o'r amser gynt. Tra cura calon yn fy mron, Drwy groes neu hylon hynt, Rhed ffrydiau serch drwy'r fynwes hon Wrth gofio'r amser gynt.
[Yr Amser Gynt: "Rhed ffrydiau serch drwy'r fynwes hon Wrth gofio'r amser gynt.": alun.jpg]