Versos Portuguese Julião Bolseiro Sen meu amigo manh'eu senlheira

Portuguese poem

Sen meu amigo manh'eu senlheira

by (1250–1250)

Listen in the reader

Sen meu amigo manh'eu senlheira e sol non dormen estes olhos meus; e, quant'eu posso, peç'a luz a Deus e non mi a dá per nulha maneira. Mais, se masesse con meu amigo, a luz agora sería migo.

Quand'eu con meu amigo dormía, a noite non durava nulha ren, e ora dur'a noit'e vai e ven, non ven a luz, nen pareç'o día. Mais, se masesse con meu amigo, a luz agora sería migo.

E, segundo, com'a mí parece, comigo man meu lum'e meu senhor, ven log'a luz, de que non hei sabor, e ora vai a noit'e ven e crece. Mais se masesse con meu amigo, a luz agora sería migo.

Pater nostrus rez'eu máis de cento por aquel que morreu na vera cruz, que el mi mostre mui cedo a luz, mais mostra-mi as noites d'avento. Mais, se masesse con meu amigo, a luz agora sería migo.