Carmen I

Huc oculos (non longa mora est), huc verte: meretur Te, quamvis properes, sistere qui iacet hic; Cuius picta manu te plurima forsan imago Iucundâ valuit sistere sæpe morâ. Hoc, Urbine, tuum decus; hoc tua, Roma, voluptas; Hoc, Pictura, tuus marmore splendor inest. Marmor habet iuvenem exanimum, qui marmora, quique Illita parietibus vivere signa facit. Os, oculosque movere, pedes proferre, manusque Tendere; tantum non posse deditque loqui: Quod dum qui faciat meditatur, opusque perenne Reddat, monstra Deæ talia morte vetant. Hospes, abi monitus mediocria quærere, quando Stare diu summis invida fata negant.