Carmen XIV

Quid causæ, æternâ frueris quod, Bacche, iuventâ, Vel sene qui multo grandior es Pylio? — Est quod vino, hospes, genioque indulgeo; quod non Ambitio mentem distrahit ulla meam. — Cur te nulla operit vestis, cum casta puella Sæpe, puerque tuos cursitet ante pedes? — Ut doceam sic et nudari cuncta meâ vi, Conscia qui multo torqueo corda mero. — Aspera quid sibi vult frons cornibus?— Indicat ut sim Martia siccato promptus ad arma scypho. — Cur Nysâ, Thebis, diâ Cytherone relictis, Boiardæ cordi sunt tibi præla domus? — Quod præstant cunctis hic vina, quod impius illic Proh mos! nunc gelidâ massica mutat aquâ. —

Cur neque adest Satyrus, neque Lynx trahit esseda pictus, Concitus hic thyrso, concitus ille mero? — Ne feritas huius, ne huius petulantia quemque Terreat, a nostro limine cavit herus. Sed iam iam ingredere, ut, quem vanum forte putasti, Ostendant verum pocula plena Deum. —