Portuguese poem
Non sei no mundo outro homen tan coitado
by Pedro Amigo de Sevilha (1205–1305)
Non sei no mundo outro homen tan coitado com'hoj'eu vivo, de quantos eu sei; e, meus amigos, por Deus, que farei eu, sen conselho, desaconselhado? Ca mia senhor non me quer fazer ben senón por algo: eu non lhi dou ren, nen poss'haver que lhi dé, mal pecado.
E, meus amigos, mal día foi nado, pois esta dona sempre tant'amei, des que a vi, quanto vos eu direi, quant'eu máis pud', e non hei dela grado; e diz que sempre me terrá en vil ata que barate un maravidil, e mais dun soldo non hei baratado.
E vej'aquí outros eu, desemparado, que han seu ben, que sempr'eu desejei, por senhos soldos, e gran pesar hei, por quanto dizen que é mal mercado; ca, se eu podesse mercar assí con esta dona, que eu por meu mal vi, logu'eu seería guarid'e cobrado
de quant'afán por ela hei levado.