Que alongad'eu ando d'u iría

Que alongad'eu ando d'u iría se eu houvesse aguisado d'ir i que viss'a dona que veer querría, (que non visse, ca por meu mal a vi!) de que m'eu mui sen meu grado partí, e mui coitad', e fui-s'ela sa vía e fiquei eu, que mal día nací.

E que preto que min a min d'ir sería u ela é, pero long'é d'aquí, se soubesse que veer podería ela, que eu por meu mal día vi. Ca de-lo día en que a conhocí, sempre lhe quige melhor toda vía e nunca dela niun ben prendí.

Non lh'ousei sol dizer como morría por ela, nen lho diz outre por min: e con mia morte ja me prazería, pois non vej'ela que por meu mal vi; ca máis val morte ca morrer assí com'hoj'eu vivo, e Deus que mi a podía dar, non mi a dá, nen al que lh'eu pedí.

E por qualquer destas me quitaría de mui gran coita que sofr'e sofrí por ela, que eu vi por meu mal día, máis fremosa de quantas dona vi.

Direi-a ja ca ja ensandecí: Joana est'ou Sancha, ou María a por que eu moiro e por que perdí

o sén; e máis vos end'ora diría: Joan Cõelho sabe que é'ssi!