Portuguese poem
Roi Queimado morreu con amor
by Pero Garcia Burgalês (1250–1290)
Roi Queimado morreu con amor en seus cantares, par Sancta Maria, por ũa dona que gran ben queria: e, por se meter por mais trobador, porque lhe ela non quis ben fazer, feze-s'el en seus cantares morrer, mais resurgiu depois ao tercer dia!
Esto fez el por ũa sa senhor que quer gran ben, e mais vos en diria: por que cuida que faz i maestria, enos cantares que faz, á sabor de morrer i e des i d'ar viver; esto faz el que x'o pode fazer, mais outr'omem per ren' nono faria.
E non á já de sa morte pavor, senon sa morte mais la temeria, mais sabe ben, per sa sabedoria, que viverá, des quando morto for, e faz-[s'] en seu cantar morte prender, des i ar vive: vedes que poder que lhi Deus deu, mais que non cuidaria.
E, se mi Deus a mim desse poder qual oj'el á, pois morrer, de viver, já mais morte nunca temeria.