Considerazione decimaterza - Mirra

Quicum ego, dum virgo quondam fuit, omnibus expers unguentis, myrrhae millia multa bibi.

Vin’unguenta? Quid opus est? cum stacta accumbo.

. . . Da sternere corpus, loricamque manti valida lacerare revolsam semiviri Phrygis, et foedare in pulvere crines vibratos calido ferro, myrrhaque madentes.

Quae, quamquam amisit veteres cum corpore sensus, flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae: est honor et lacrimis: stillataque cortice myrrha nomen herile tenet, nulloque tacebitur aevo.

Nam neque adhuc Vario videor, nec dicere Cinna digna. Virg., egl. ix, v. 35.