Italian poem
Versi 69-70
by Ugo Foscolo
Sed quamquam me nocte premunt vestigia Divum, Luce autem canae Tethyi restituor:
Candidus insuetum miratur limen olympi, Sub pedibus videt nubes et sidera Daphnis.
— θεῶν ὐπὸ ποσσὶ φορεῖται Λείψανον Ἠριδανοῖο πολυκλαύστου ποταμοῖο.
— premunt vestigia Divûm Fluminaque errantes late sinuantia flexus
E co’ vestigj santi Calchi le stelle erranti.
Duxerat Oceanus quondam Titanida Tethyn.
Teque sibi generum Tethys emat omnibus undis.
Tethyos has neptes Oceanique senis
Γραῖαν ξύνευνον Ὠκεανοῦ Τετηνίδα LA vecchia Titanide moglie dell’Oceano.