Italian poem
Versi 59-62
by Ugo Foscolo
Scilicet in vario ne solum limite caeli Ex Ariadneis aurea temporibus Fixa corona foret; sed nos quoque fulgeremus Devotae flavi verticis exuviae.
Curzio di se venia non men devoto.
Già in alto star gli ignudi ferri accenna, Accenna sol; già nei devoti petti Piombar li vedi e a libertà dar via.
Devota morti pectora liberae.
Credo che il senta ogni gentil persona. Petr.
Tum famulae numerus turbae , populusque ministeri Discolor hos sanguis, alios distinxerat aetas. Haec Lybicos pars, tam flava gerit altera crines, Ut nullis Caesar Rheni se dicat in arvis Tam rutilas vidisse contas.