Versi 5-6

Ut Triviam furtim sub Latmia saxa relegans Dulcis amor gyro devocet aerio:

Cum claram speciem concreto lumine Luna Abdidit, et subito stellanti nocte peremta est.

— Seu bruma nivalem Interiore diem gyro trahit.

Ὡς ποτὲ Λάτμιον ἄντρον ἔρως γλυκὺς ηερόφοιτον Κρυπταδίως κατάγοι Ἄρτεμιν οὐρανόθεν.

Μήνην τ' οὐρανόθεν Λάτμον κατὰ παιπαλόεντα Λάθρῃ ἀποπλάζων ἵμερος ὦρσε γάμου.

Ὡς ὐπὸ τοῦ Λάτμου σκοπέλους κατέβαλλε λαθραίως Οὐρανόθεν Μήνην ἵμερος ἐκκαλέσας.