Italian poem
Versi 41-44
by Ugo Foscolo
Digna ferat, quod si quis inaniter adjurarit. Sed qui se ferro postulet esse parem? Ille quoque eversus mous est, quem maximum in oris Progenies Thiae clara supervehitur:
— Ἰφιγένιεαν ἀνάξια δράσας Ἄξια πάσχων.
At tibi pro scelere, exclamat, pro talibus ausis DI (si qua est caelo pietas quae talia curet) Persolvant grates dignas, et proemia reddant Debita.
» Quel monte ei rinversò di cui maggiore » Di Tia non varca la progenie chiara.