Italian poem
Versi 25-28
by Ugo Foscolo
Sensibus e rectis mens excidit! Atque ego certe Cognoram a parva virgine magnanimam: Anne bonum oblita es facinus, quo regium adepta ’s Conjugium, quod non fortior ausit alìs?
Quae tua tunc fuerat facies? Quam fugit in auras Spiritus! ut foto caruerunt sanguine membra!
Quae tibi cognita res in multis, o bone, rebus Utilis invenietur et opportuna cluebit.
Quando alid ex alio reficit natura, nec ullam Rem gigni patitur, nisi morte adjutam aliena.
Praeterea pro parte sua quodcumque alit, auget, Roditur, et quoniam dubio procul esse videtur Omniparens, eadem rerum comune sepulcrum: Ergo terra tibi limatur et aucta recrescit.