Italian poem
Versi 37-40
by Ugo Foscolo
Queis ego pro factis caelesti veddita coetu Pristina vota novo munere dissolüo. Invita, o regina, tuo de vertice cessi, Invita, adjuro teque tuumque caput.
Nove cose e giammai più non vedute.
Invitus, regina, tuo de litore cessi.
— σήν τε κάρην ὤμοσα, σόν τε βίον.