Italian poem
Versi 67-68
by Ugo Foscolo
Vertor in occasum tardum dux ante Booten Qui vix sero alto mergitur Oceano.
Duxerat Oceanus quondam Titanida Tethyn, Qui terram liquidis, qua patet, ambii aquis. Hinc sata Pleïone cum coelifero Atlante Jungifur, ut fama est; Pleïadasque parit.
Te quoque turbatum memorant fugisse, Boote, Quamvis tardus eras et te tua plaustra tenebant.
« Precorro con Callisto Licaonia » Il tramontar del pigro ed indugevole » A tuffarsi Boote entro l’oceano .
O settentrional vedovo sito! Poichè privato se’ di mirar quelle.
Orsa che in ciel più pallida Col tuo Boote splendi, Tu mie speranze inutili Involi, e al mar discendi.
Jamque morae spatium nox praecipitata negabat, Versaque ab axe suo Parrhasis Arctos erat.
Auferet ex oculis veniens Aurora Boolen.