Portuguese poem
CCCLXXIII (Como Santa Maria livrou un mercador…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria livrou un mercador do perigoo das ondas do mar en que cuidava [morrer] u caera da nave.
A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado, ben pode valer a todo perigoado.
Ca per ela foi a morte destroyda e nossa saude cobrada e vida, tod' est avemos pola Sennor comprida. Pois un seu miragre vos direi de grado A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Que fez esta Virgen santa e Reynna, que é dos coitados todos meeza; contar-vo-lo-ei brevement' e agynna quant' end' aprendi a quen mio á contado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Entre Doir' e Mynn' en Portugal morava un mercador [rico] muito que amava Santa Maria e por ela fiava, e ena servir sempr' era seu cuidado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Como quer que el pelas terras mercasse, se dõa fremos' e aposta achasse e que pera o altar lle semellasse, de lla aduzer era muit' entregado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Porque amava muito Santa Maria de coraçon, disse ca en romaria a Rocamador de bõa ment' irya tanto que o el podess' aver guisado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Assi foi que el ssa nav' ouve fretada pera yr a Frandes; e essa vegada, pois que ouve ben sa fazenda guisada, foi-sse con quant' aver avia mercado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Mais pela costeira do gran mar d'Espanna ind' aquela nave con mui gran companna, levantou-s' o mar con tormenta tamanna que muito per foi aquel dia irado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado
Levantou sas ondas fortes feramente sobr' aquela nave, que aquela gente cuidou y morrer, que logo mantenente chorou e coidou enton y seu pecado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E o mercador eno bordo da nave estava enton encima da trave, e ha onda vo fort' e mui grave que lle deu [no] peit', e no mar foi deitado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
A nav' alongada foi, se Deus me valla, del ha gran peça pelo mar, sen falla; mai-lo demo, que senpre nosco traballa, quisera que morres y log' affogado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
El andand' assi en aquela tormenta, nenbrou-sse da Virgen que senpr' acrecenta eno nosso ben; ca pero que nos tenta o demo, non pode nosc', a Deus loado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
«Ai, Madre de Deus,» diss' el, «teu ben m'ajude, tu que es Sennor santa de gran vertude; pois a todo-los coitados dás saude, nenbra-te de mi que ando tan coitado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Sennor, por merece non me desanpares por algu tempo t' eu fazer pesares, e se mi ora daquestas ondas tirares, servir-t-ei eu sempr' e farei teu mandado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
Nenbra-te, Sennor, que t' ei eu prometudo d'ir aa ta casa, est' é ben sabudo; mas tu, dos coitados esforç' e escudo, val-me, Sennor, ca muit' and' atormentado.» A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
El esto dizendo, log' a Virgen santa vo, que o dem' e seus feitos quebranta; come Sennor bõa que os seus avanta, fora d' ontr' as ondas o ouve tirado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E fez enton y gran maravilla fera, ca tornou o mar mansso de qual ant' era. Se ll' el algun tempo servijo fezera, mui ben llo per ouv' aly gualardõado A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E levou-o salvo a terra segura, que sol non sentiu coita nen rancura; esto fez a da virgdade pura, que por nos viu seu Fillo crucifigado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E ante dez dias, oý por verdade, que a nave foss' a aquela cidade u portar avia, pola piadade de Santa Maria foi el y chegado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E tanto que os da nav' aly chegaron, poi-lo viron, todos sse maravillaron; e os seus enton mui ledos per tornaron, e contou-lles el quant' avia passado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
E o mercador, pois se tornou de França e feien ssa terra, sen longa tardança a Rocamador se foi, e confiança na Virgen sempr' ouv'. Ei-vo-lo acabado. A [de] que Deus pres carn' e foi dela nado...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCLXVIII ([C]omo Santa Maria do Porto guariu…)
- CCCLXX (Loemos muit' a Virgen Santa Maria)
- CCCLXXI ([C]omo Santa Maria do Porto guariu…)
- CCCLXXII ([C]omo vo ha moller de nevra…)
- CCCLXXIV ([C]omo us almogavares, que senpre entravan…)
- CCCLXXIX ([C]omo Santa Maria do Porto se…)
- CCCLXXV ([C]omo Santa Maria do Porto guariu…)
- CCCLXXVI ([C]omo un ome levava un anel…)