Portuguese poem
CCCLXXI ([C]omo Santa Maria do Porto guariu…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
[C]omo Santa Maria do Porto guariu a moller que perigoara da pinaça e caera no mar.
Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer de miragres, que trobando non poss' os mos dizer.
Pero direi un daqueles que pouco temp' á que fez mui grande e mui fremoso esta Reyn[n]a de prez en Barrameda, que éste muit' a preto de Xerez; e polo mellor saberdes, oyde-mio a lezer: Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Quand[o] el Rey Don Affonso pobrava aquel logar do Porto da Santa Virgen e fezera ja lavrar a ygreja, e vera y de Sevilla per mar por veer como pobravan e aver ende prazer, Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Muitas gentes y viinnan a aquel logar enton, os us en romaria, avend' i gran devoçon, os outros pera pobrarem e por averen quinnon das herdades que partissem, segundo podess' aver. Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Outros viinnam per lavraren e gãar y seu jornal que lles davan por britaren pedra ou por fazer cal ou por lavrar na ygreja da Sennor espirital; e poren de muitas partes viinnam y guareçer. Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Porem per mar e per terra punnavam y de vir muitos e de longas terras, e por quant' yam oyr que os mortos resurgia e os doentes guarir fazia ali a Virgen, e yam-no y veer. Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Onde foi que de Sevilla ha pinaça chegou carregada de farinna, e d'omees y entrou companna e de molleres, e tanto sse carregou que feriu en as penas e ouve de pereçer, Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Assi que morreron todos quantos andavam ali; mais ha moller y era e chamou, segund' oý, Santa Maria do Porto, dizendo: «Eu vou a ty; porem livra-me de morte pelo teu muy gram poder.» Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Quando aquest' ouve dito, travou logo manamam dum gram saco de farirma e deitou-ss' em el de pram de peytos; e macar era mui pesado, tornou tam leve come se de pal[l]as fosse por non se merger. Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
Ant' ya sobre la agua como se fosse un batel, e ela ençima dele, chus liviãa que froxel, chamando: «Santa Maria, Madre de Deus Manuel.» Assi chegou a Sam Luchas, u a foron reçeber Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
As gentes aa ribeyra. E pois que souberon ben seu feit' em com' escapara, loaron muito porem a Madre de Jhesu-Cristo, que o mund' en poder ten, e ela foi-ss' a[o] Porto aa Virgen offereçer. Tantos vay Santa Maria eno seu Porto fazer...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCLXVI (Esta .CCC e LXV. é como…)
- CCCLXVII ([C]omo Santa Maria do Porto guareçeu…)
- CCCLXVIII ([C]omo Santa Maria do Porto guariu…)
- CCCLXX (Loemos muit' a Virgen Santa Maria)
- CCCLXXII ([C]omo vo ha moller de nevra…)
- CCCLXXIII (Como Santa Maria livrou un mercador…)
- CCCLXXIV ([C]omo us almogavares, que senpre entravan…)
- CCCLXXIX ([C]omo Santa Maria do Porto se…)