Portuguese poem
CCVI (Como o papa Leon cortou sa…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como o papa Leon cortou sa mão, porque era tentado d' amor da moller que lla beijara, e pois sãó-o Santa Maria.
Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar, pero o tent' o diabo, nunca o fará errar.
E daquesto un miragre conteo, non á gran sazon, dun Papa que ouv' en Roma, que nom' avia Leon, a que punnou o diabo de meter en tentaçon, porque en Santa Maria era todo seu cuidar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
Porque era Padre Santo, o diabo traballou per como o enganasse; e tanto pos el andou que por mui gran fremosura de moller o enganou, que ll' amostrou u sa missa dizia sobr' un altar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
El a dona mais fremosa d' outra ren viu e meteo mentes enas sas feituras, ca o demo o venceo; e depois do Avangeo ssa offerta ll' ofereo a dona e en gollos lle foi a mão beijar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
Pois que lle beijou a mão, ouv' el tal coita des y que nunca ar parou mentes ena missa, nen de ssi non sabia que fezesse, e disso: «Mal dia vi beldade daquesta dona, que me fez Deus obridar Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
Des que me beijou a mão, ca de mi parte non sei; e porque me deste beijo ora tan muito paguei, a mia mão por aquesto cona outra cortarei.» E fillou log' un cuitelo e foi a mão cortar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
O poboo parou mentes que foss' u soya yr preegar e dizer missa; e poi-lo viron partir de preegar enas festas e de cantar, referir llo foron muito as gentes e porend' en el travar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
Pois que ouv' a mão corta, non podia ja dizer missa de Santa Maria, e fillou-ss' end' a doer, e de coraçon rogou-a que lle déss' algun poder, per que ja quando podesse a sua missa cantar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
E pois viu Santa Maria que avia tal sabor de a servir, seu enguento aduss' a bõa Sennor e untou-lle ben a chaga, e perdeu log' a door, e pose-ll' a sua mão ben firme en seu logar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
E tan toste foi guarido da mão, apost' e ben, pola Virgen groriosa, Madre do que nos manten; e contou est' aas gentes, que lles non leixou en ren, e porque o mais crevessen, foi-lles a mão mostrar. Quen souber Santa Maria ben de coraçon amar...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCLXXXVI (Tanto quer Santa Maria os que…)
- CCLXXXVII (Como Santa Maria de Scala, que…)
- CCLXXXVIII (Como un ome bõo de relijon…)
- CCV (Como Santa Maria quis guardar ha…)
- CCVII (Esta é como un cavaleiro poderoso…)
- CCVIII (Como u erege de Tolosa meteu…)
- CCX (Muito foi noss' amigo)
- CCXC (Maldito seja quen non loará)