Portuguese poem
CCX (Muito foi noss' amigo)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Muito foi noss' amigo Gabriel, quando disse: «Maria, Deus é tigo.»
Muito foi noss' amigo u diss': «Ave Maria» aa Virgen beita, e que Deus prenderia en ela nossa carne con que pois britaria o inferno antigo. Muito foi noss' amigo...
E nunca nos podia ja mayor amizade mostrar que quand' adusse mandado, con verdade, que Deus ome seria pola grand' omildade que ouv' a Virgen sigo. Muito foi noss' amigo...
Quen viu nunc' amizade que esta semellasse en dizer tal mandado per que Deus s'ensserrasse eno corpo da Virgen e que nos amparasse do mortal emigo? Muito foi noss' amigo...
E esto non fezera Deus, sse ante non visse a bondade da Virgen, que per ela comprisse quanto nos prometera, segund' el ante disse; gran verdade vos digo. Muito foi noss' amigo...
E Gabriel por esto, o angeo, devemos amar e onrrar muito, ca per que nos salvemos este troux' o mandado, e por que sol non demos pelo demo un figo. Muito foi noss' amigo...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCV (Como Santa Maria quis guardar ha…)
- CCVI (Como o papa Leon cortou sa…)
- CCVII (Esta é como un cavaleiro poderoso…)
- CCVIII (Como u erege de Tolosa meteu…)
- CCXC (Maldito seja quen non loará)
- CCXCI (Como Santa Maria tirou un escolar…)
- CCXCII (Como el Rey Don Fernando vo…)
- CCXCIII (Como un jograr quis remedar como…)