Portuguese poem
CCXCIII (Como un jograr quis remedar como…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como un jograr quis remedar como siia a omagen de Santa Maria, e torçeu-se-lle a boca e o braço.
Par Deus, muit' é gran dereito de prender gran[d]' ocajon o que contrafazer cuida aquel de que á faiçon.
Ca, segund' escrit' achamos, Deus a fegura de ssi fez o ome, e porende dev' amar mui mais [ca ssi] o om' a Deus. E daquesto, segundo eu aprendi, avo mui gran miragre, onde fiz cobras e son. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
Esto foi en Lonbardia dun jograr remedador que atan ben remedava, que avian en sabor todos quantos lo viian, e davan-lle con amor panos e selas e fros e outro muito bon don. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
E el con sabor daquesto ja mais non fazia al senon remedar a todos, us ben e outros mal; mas o dem', a que criia de conssello, fez-ll' atal remedillo fazer, onde recebeu mui gran lijon. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
E assi foi que un dia per ha porta entrar da vila foi, mui ben feita, e viu sobr' ela estar ha mui bela omagen da Virgen que non á par, tendo seu Fill' en braço. Mas non fez y oraçon, Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
Mas parou-lle muito mentes, e pois que a ben catou, con gran sandez o astroso a rremedar-a cuidou. Mas pesou a Jhesu-Cristo, e atal o adobou que ben cabo da orella pos-ll' a boqu' e o grannon. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
E o colo con o braço tan forte se ll' estorceu, que en pees estar non pode e log' en terra caeu; mas a gente que viu esto o fillou e o ergeu, e correndo á eigreja o levaron de randon. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
E teveron y vigia e rogaron muit' a Deus que mostrasse por ssa Madre ali dos miragres seus; e o jograr lle rogava, dizend': «Os pecados meus son tan muitos, que aquesto mi avo con gran razon.» Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
Outro dia, quand' a missa começaron a dizer, a Virgen Santa Maria quis dele mercee aver, e o rosto e o brago lle fez logo correger e tornó-o mui ben são; por que mui gran devoçon Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
Ouveron quantos y eran, loand' a Sennor de prez, que tan fremoso miragre assi ante todos fez. E o bispo da cidade, que o oyu dessa vez, vo log' aa eigreja e fez ende gran sermon. Par Deus, muit' é gran dereito de prender grand' ocajon...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCX (Muito foi noss' amigo)
- CCXC (Maldito seja quen non loará)
- CCXCI (Como Santa Maria tirou un escolar…)
- CCXCII (Como el Rey Don Fernando vo…)
- CCXCIV (Como ha moller que jogava os…)
- CCXCIX (Como Santa Maria vo en vision…)
- CCXCVI (Como Santa Maria apareçeu a un…)
- CCXCVII (Como Santa Maria mostrou vertude na…)