Portuguese poem
CCXCVII (Como Santa Maria mostrou vertude na…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria mostrou vertude na sa omagen, porque dizia un frade que non avia vertude no madeir' entallado.
Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree, ben assi é mal creente de non creer o que vee.
Dest' un fremoso miragre vos rog' ora que ouçades, e des que o entenderdes fará-vos que ben creades en Deus e en[a] ssa Madre, per que seu amor ajades, o que nunca aver pude quen en eles ben non cree. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
E poren creer devemos que Deus conprida vertude ést[e] e que del os santos la an per que den saude a aqueles que o creen; e poren, se Deus m' ajude, mui cegu' é d'entendimento o que aquesto non vee. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
E pois a ssa gran vertude assi ést' apparellada d'obrar en aquela cousa que acha enderençada pera a receber logo, esto razon é provada que na omagen vertude acha o que [o] ben cree. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Ca ben com' a cousa viva recebe por asperança vertude, sol que a creen, ben assi por semellança a recebe o omagen mantenente sen tardança daquel de que é fegura, macar om' a el non vee. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Onde foi ha vegada que un rei sigo tragia ha omagen mui bela da Virgen Santa Maria, por que Deus muitos miragres demostra[va] cada dia, en que foi travar un falsso frade que en Deus non cree, Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Dizendo: «Muito per tenno que [é] ome sen recado o que cree que vertude á no madeir' entallado que non fala nen se move, est' é ben sandeu provado, e tenno que é mui cego o que aquesto non vee.» Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Quand' el diss' esta paravla, mui preto del Rei estava, que todas estas sandeces que dizia ascuitava; e demais contra un frade, seu conpannon, se tornava dizendo: «Este rei tenno que enos idolos cree.» Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Quand' o frad' aquesto disse, tornouss' el Rei mui sannudo e diss' aos que estavan ant' el: «Muit' é atrevudo e sandeu aqueste frade, e tenno-o por perdudo, ca non vee ben dos ollos, mas pelo toutiço vee. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
E des oy mais sa fazenda nunca irá adeante, ante tornará a redr', e sempre será malandante; e a Virgen groriosa on querrá que ss' [el] avante daquesto que el [á] dito, pois que en ela descree.» Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
Tod' aquest' assi avo: ca senpre fez sa fazenda mui mal aquel frade falsso, ca foi louco sen contenda sempre dali adelante, e Deus quis fillar emenda del por si e por sa Madre come d'ome que non cree. Com' é mui bõ' a creença do que non vee om' e cree...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCXCIII (Como un jograr quis remedar como…)
- CCXCIV (Como ha moller que jogava os…)
- CCXCIX (Como Santa Maria vo en vision…)
- CCXCVI (Como Santa Maria apareçeu a un…)
- CCXCVIII (Graça e vertude mui grand' e…)
- CCXI (Como Santa Maria fez aas abellas…)
- CCXII (Como ha bõa dona de Toledo…)
- CCXIII (Como Santa Maria livrou u ome…)