Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCXLII (Esta é como Santa Maria de…)

Portuguese poem

CCXLII (Esta é como Santa Maria de…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Esta é como Santa Maria de Castroxeriz guariu de morte un pedreiro que ouvera de caer de cima da obra, e esteve pendorado e teve-sse nas pontas dos dedos da mão.

O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer, pode-o Santa Maria mui de ligeiro fazer.

E d' ela fazer aquesto á gran poder, a la fe, ca Deus lle deu tal vertude que sobre natura é; e poren, macar nos ceos ela con seu Fillo sé, mui tost' acá nos acorre sa vertud' e seu poder. O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

E dest' un muy gran miragre vos quer' [eu] ora contar que en Castroxeriz fezo esta Reynna sen par por un bon ome pedreiro, que cada dia lavrar ya ena sa ygreja, que non quis leixar morrer. O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

Este era mui bon maestre de pedra põer con cal, e mais d' outra ren fiava na Virgen esperital; e porende cada dia vya y seu jornal lavrar encima da obra. E ouve d' acaecer O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

Un dia en que lavrava no mais alto logar y da obr', e anbo-los pees lle faliron e assi coidou caer, e a Virgen chamou, per com' aprendi, os dedos en ha pedra deitou; e fez-lo ter O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

A Virgen Santa Maria. Enas unllas atan ben o teve, macar gross' era, que sol non caeu per ren; e assi chamand' estava a Sennor que nos manten, dependorado das unllas e colgado por caer. O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

E estev' assi gran peça do dia, com' apres' ei, que acorrudo das gentes non foi, segund' eu achei; mas acorreu-lle a Virgen, a Madre do alto Rey, ata que vo a gente e o fez en decender. O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...

Todos quantos esto viron loaron de coraçon a Virgen Santa Maria, e aquel pedreyr' enton ant' o seu altar levaron, chorando con devoçon, e fezeron o miragre per essa terra saber. O que no coraçon d' ome é mui cruu de creer...