Portuguese poem
CCXLIII (Como us falcõeiros que andavan a…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como us falcõeiros que andavan a caça estavan en coita de morte en un regueiro, e chamaron Santa Maria de Vila-Sirga, e ela por sa mercee acor[r]eu-lles.
Carreiras e semedeiros busca a Virgen Maria pera fazer todavia seus miragres verdadeiros.
E de tal razon com' esta avo ha vegada un miragre mui fremoso, que a Virgen corõada mostrou cabo Vila-Sirga per ha mui gran geada, como guareceu de morte estrãya dous falcõeiros. Carreiras e semedeiros...
Estes con el Rey andavan Don Affons', e seus falcões tragian e ar caçavan con eles muitas sazões sen el, mas por seu mandado. Aquestes dous conpan[n]ões non quiseron chamar out[r]o e foron caçar senlleiros. Carreiras e semedeiros...
E pois foron na ribeira u muitas aves andavan, aas ãades deitaron os falcões que montavan; des i deceron a elas e assi as aaguavan, que con coita se metian so o geo nos regueiros. Carreiras e semedeiros...
Quand' esto os falcõeiros viron, veron agynna e chegaron aa agua, cada u como viynna, e britou-ss' enton con eles o geo; mas a Reynna chamaron de Vila-Sirga que os valess', e certeiros Carreiras e semedeiros...
Foron ben que lles valrria. Pero ant' ali jouveron ha peça so o geo, que sayr en non poderon; mais chamand' a Groriosa, os geos sse desfezeron, e sayron ende vivos, e log' a seus semedeiros Carreiras e semedeiros...
Cavalgaron. Des i foron a Vila-Sirgu' e loores deron a Santa-Maria, que é Sennor das sennores, que senpre nas grandes coitas acorr' aos peccadores; e pois est' al Rey contaron ante muitos cavaleiros. Carreiras e semedeiros...