Portuguese poem
CCXIX (Esta é como Santa Maria fez…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é como Santa Maria fez tornar negra ha figura do demo que era entallada en marmor blanco, porque si[i]a cabo da sa ymagen que era entallada en aquel marmor meesmo.
Non conven aa omagen da Madre do grorioso Rey que cabo dela seja figura do dem' astroso.
Que assi como tevras e luz departidos son, assi son aquestas duas por dereit' e por razon; ca a ha nos dá vida e a outra perdiçon. E de tal razon miragre vos direi mui saboroso: Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Ena terra de Toscana ha gran cidad' á y que Sena éste chamada; e como dizer oý, fez o bispo na ygreja mayor fazer pora ssi un logar u preegasse de marmor riqu' e fremoso. Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
E fez y vyr maestres sabedores de tallar e eno marmor mui branco mandou-l[l]es y fegurar omagen da Virgen Santa Maria que nos anpar, que tya en seus braços o seu Fillo precioso. Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Outras ystorias muitas en aquel marmor fazer mandou de muitas naturas; e ouve d'acaecer que poseron y o demo, e fórono conpõer mui mal feit' en sa fegura, segundo x' el é astroso. Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Mas porque o marmor era branco, sen aver sinal, ouv' o dem' a seer branco, e non pareceu tan mal como fezera se negro fosse; mas non quis que tal ficasse a Virgen santa, Madre do Rey poderoso; Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Aquesto todos lo viron. Ond' avo ha vez que a Virgen gloriosa sobr' esto miragre fez tan grande, que a omagen do demo tal come pez fez tornar en ha ora mui feo e mui lixoso. Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Outro dia, quand' as gentes veron missa oyr e viron o demo negro, fillaron-s' end' a rriir; mas quando oyu o bispo esto, cuidou que mentir- ll-ian, e en yr vee-lo non vos foi mui vagaroso. Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
E mandou a un seu ome que o lavasse mui ben e des i que o raesse; mais sol non l[l]e prestou ren: ca de guisa o tornara negro a que nos manten, que desfazer nono pode. E o bispo mui choroso Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
Foi; ant' o altar deitou-se dizendo: «Sennor, errey, porque cabo da omagen aquela fazer mandei; poren mercee te peço que me perdões, ca sey que se me tu perdõares, que me non será sannoso Non conven aa omagen da Madre do grorioso...
O teu Fillo Jhesu-Cristo, que éste ome e Deus, ca por ti muitos perdõa e faz-lles que sejan seus. E eu aqueste miragre farei põer entr' os teus miragres, porque ben creo que é mui maravilloso.» Non conven aa omagen da Madre do grorioso...