Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCXLI (Esta é como un meno que…)

Portuguese poem

CCXLI (Esta é como un meno que…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Esta é como un meno que era esposado con ha menynna caeu de cima da muit' alta pena en fondo, e quebrou per todo o corpo e morreu. E sa madre começó-o de pedir a Santa Maria, e deu-llo viv' e são, e ontr' o moço e sa esposa meteron-ss' en orden.

Parade mentes ora como Santa Maria d' acorrer non demora a quen por ela fia.

E se m' oyr quiserdes e parardes femença, direi-vos un miragre en que ei gran creença, que fez a Groriosa en terra de Proença. por ha dona viuva que un seu fill' avia. Parade mentes ora...

Outra don' a par desta morava, sa vezynna, viuv[a], e ha filla avia fremosynna; e o fillo da outra pagou-sse da menynna, e com' é de costume, por moller a pedia. Parade mentes ora...

Assi foi que ás donas prougue-lles deste feyto, esposaron os moços enton pelo congeito dun clerigo mui santo, que juntou este preito, prazend' aos parentes muyto da preitesia. Parade mentes ora...

Log' a madre do moço convidou de bon grado a moça e ssa madre, e mandou ben provado guisar de comer toste; e o jantar guisado, non quis jantar o moço logo porque servia. Parade mentes ora...

O menynno andava, con prazer da esposa, servindo gran conpanna de donas e fremosa, que sse enton chegara; mais quis a Groriosa mostrar y ssa vertude no men' aquel dia. Parade mentes ora...

A casa u jantavan en un pened' estava muyt' alt' e muyt' esquivo, u a dona morava; e o meno un vaso en sa mão fillava contra ha festra, e lavar-o queria. Parade mentes ora...

Ao demo non pro[u]gue dest', e con grand' enveja revolveu a pousada o que maldito seja; el que toda maldade ama sempr' e deseja fez o prazer en doo tornar, ca lle prazia. Parade mentes ora...

Estev' o moç o vaso na festra lavando, e deitou-sse de peitos, e foi ja que pesando mais de-la cinta suso; foy o dem' o puxando da outra part' e fora pela pena caya. Parade mentes ora...

Sayu muyt' ao moço sangue pelas orellas, e quebraron-ll' os braços, ollos e sobrencellas, e ouve feramente desfeita-las semellas, e foi o moço morto alá jus' u jazia. Parade mentes ora...

Contar non poderia do doo que fezeron a sogr' e a menynna e quantos y severon; mais a madre do moço, pero sse del dolveron todos, sol non chorava por el nen se carpia. Parade mentes ora...

A madre do menynno, que avia fiança na Virgen groriosa sen nea dultança, feze-o levar logo con mui grand' esperança ant' o altar da Virgen, e assi lle dizia: Parade mentes ora...

«Ai, Virgen groriosa, tu que un fill' ouviste por salvaçon do mundo e criast' e nodriste, des i de mort' esquiva, Sennor, matar-lo viste, e sabes com' á coita de fillo queno cria; Parade mentes ora...

Sennor, dá-me meu fillo, ca ben podes faze-lo, ca de punnar y muito non ás, senon quere-lo; porende dá-mio vivo que eu possa ave-lo pera o teu serviço, se non, morta seria.» Parade mentes ora...

Per oraçon da madre o moço deu levada do leit' en que jazia, e viv' essa vegada deu vozes contra todos, diss': «Ay, de que pousada me tirastes, mia madre, u viçoso vivia!» Parade mentes ora...

Ficou aquel menynno viv' e tan ben guarido que sol non parecia per u fora ferido. Deu sa madr' a Deus graças que lle tan ben comprido foi o que demandava e donde sse doya. Parade mentes ora...

Prometeu aquel moço que en orden entrasse e manter castidade nos dias que durasse, e de toda folia des aly sse quitasse; e outrossi a moça assi o prometia. Parade mentes ora...

Ambos fillaren ordin teveron por gran viço, e a Santa Maria fezeron y serviço sempr' enquanto viveron, e dest' outro boliço do mundo sse quitaron e de toda folia. Parade mentes ora...

Este miragr' escrito foy logo mantenent' e deu a Santa Maria graças toda a gente; e nos assi façamos, ca ben sey certamente que é dos peccadores esforç' e lum' e via. Parade mentes ora...