Portuguese poem
CCXXXII (Como un cavaleiro que andava a…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como un cavaleiro que andava a caça perdeu o açor, e guando viu que o non podia achar, levou u açor de cera a Vila-Sirga, e achó-o.
En toda-las grandes coitas á força grand' e poder a Madre de Jheso-Cristo d' a quena chama valer.
Ca enas enfermidades á ela poder atal, que as tolle e guarece a quen quer de todo mal, e outrossi enas perdas ao que a chama val; e daquest' un gran miragre vos quer' eu ora dizer. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
En Trevyn[n]' un cavaleiro foi que era caçador, e perdeu, andand' a caça ha vez, un seu açor que era fremos' e bõo, demais era sabedor de fillar ben toda ave que açor dev' a prender. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Des y era mui fremoso e ar sabia voar tan apost' e tan aga, que non ll' achavan seu par eno reyno de Castela; e un dia, pois jantar, foi con el fillar perdizes e ouve-o de perder. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Tod' aquel dia buscó-o, mais per ren nono achou; e foi-sse pera ssa terra e seus omees enviou busca-lo a muitas partes, e por el tanto chorou, pois viu que o non achavan, que cuidou enssandecer. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Assi passou quatro meses, segund[o] eu aprendi, que o buscou, mais ach[a-lo] non pode, per com' oý; e con coita mandou cera fillar e disso assy: «Faça[n]-m' un açor daquesta, ca o quer' yr offerer En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Aa Virgen groriosa de Vila-Sirga, ca sey que sse eu aquesto faço, que meu açor acharei.» E esto foi logo feito, e foi-ss' e, com' apres' ei, foi aquel açor de cera sobelo altar põer. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
E rogou Santa Maria, chorando dos ollos seus, chamando-lle: «Piadosa Virgen [e] Madre de Deus, Sennor santa e beita, mostra dos miragres teus por que meu açor non perça, ca ben o podes fazer.» En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Pois que sa oraçon feita ouve, ar tornou-ss' enton a ssa casa u morava, chorando de coraçon; e pois entrou pela porta, catou contra un rancon e vius seu açor na vara u xe soya põer. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
Quand' esto viu, os gollos pos en terra, e a faz, loando Santa Maria que taes miragres faz; e aa vara foi logo fillar seu açor en paz ena mão, e a Virgen começou a beizer. En toda-las grandes coitas á força grand' e poder...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCXXVII (Como Santa Maria sacou un escudeiro…)
- CCXXVIII (Como un ome bõo avia un…)
- CCXXX (Tod' ome deve dar loor)
- CCXXXI (Como Santa Maria fez que tres…)
- CCXXXIII (Como Santa Maria defendeu un cavaleiro…)
- CCXXXIV (Esta é como Santa Maria de…)
- CCXXXIX (Esta é dun miragre que Santa…)
- CCXXXV (Esta é como Santa Maria deu…)