Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCXXXVI (Como ha moller perigoou no mar…)

Portuguese poem

CCXXXVI (Como ha moller perigoou no mar…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como ha moller perigoou no mar, e tragia un fillo pequeno nos braços; e feze-a Santa Maria per cima das aguas andar de pe, assi como yria per un mui bon chão.

A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar andou, guaannar del pode por fazer y outr' andar.

E dest' un mui gran miragre Santa Maria mostrou por ha moller mesq[u]ynna que no mar morrer cuidou con seu fillo que tragia; mas a Virgen a livrou, com' agora oyredes, se quiserdes ascoitar. A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

Esta en ha galea andava, com' aprendi, de Marssella, dun cossairo que dizian, com' oý, Pero Bonifaz per nome; mas un dia foi assi que sse foi en un penedo a galea espeçar. A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

E pereçeu a galea, e morreron log' enton quantos en ela andavan, que non escapou baron nen moller dos que y eran, se aquela soa non, pero foi ha vegada ben ao fondo do mar. A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

E tragendo enos braços enton aquel fillo seu, eno coraçon a Virgen rogou, com' aprendi eu, dizendo: «Sennor mui santa, por amor do Fillo teu que sempre muito guardasti, queiras este meu guardar.» A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

Ela aquesto rogando, foi-lle log' apareçer a Virgen Santa Maria e foi-a logo prender pela mão e da agua a começou a erger, dizendo: «Non ajas medo, ca eu te venn' ajudar.» A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

[E] ben assi pela mão a levou ben sen afan tan quedo sobela agua assi come per un pran, e pose-a eno porto de Marssela, u estan muitas gentes cada dia, a que log' ela contar A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...

Foi de como ll'avera. E todos logo sen al loaron Sancta Maria, Reynna esperital, porque senpr' aos coitados enas grandes cuitas val; e log' a aquela pobre foron poren algo dar. A Santa Madre daquele que a pe sobelo mar...