Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CXVII (Como ha moller prometera que non…)

Portuguese poem

CXVII (Como ha moller prometera que non…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como ha moller prometera que non lavrasse no sabado e per seu pecado lavrou, e foi logo tolleita das mãos; e poren mandou-sse levar a Santa Maria de Chartes, e foi guarida.

Toda cousa que aa Virgen seja prometuda, dereit' é e gran razon que lle seja tuda.

Dest' un fremoso miragre fez Santa Maria en Chartres por ha moller que jurad' avia que non fezesse no sabado obra sabuda per que a Santa Maria ouvesse sannuda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

Esto teve un gran tenpo; mas en tantas guisas a sossacou o diabo, que lle fez camisas tallar e coser con seda d' obra mui myuda, per que sa lavor na terra fosse connoçuda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

E en mente non avia do que prometera que o sabado guardasse, mas sempr' y cosera mais ca en outro dia, tant' era [a]trevuda; per conssello do diabr' assi foy decebuda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

Mais que vissen a vingança judeus e crischãos que por ssa Madre Deus dela fillou, fez-ll'as mãos que aos braços apresas foron, e tenduda caeu en terra e jouve mui gran peça muda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

Muitas fisicas provaron en ela, que palla non lle valveron nen prol teveron nemigalla; e depois pelas eigrejas demandand' ajuda a trouxeron, porque dos santos foss' acorruda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

E quando viu que tod' esto ren non lle prestava, aa eigreja de Chartes levar-se mandava, e ant' o altar chorando foi tan repentuda que logo ouve saude; cousa foi viuda Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...

Per toda aquela terra, que os que a viran andar tolleita das mãos e pedir oyran deron graças aa Virgen, a que sempr' ajuda aos coitados, ca desto muit' end' é tuda. Toda cousa que aa Virgen seja prometuda...