Portuguese poem
I (Des hoge mais quer’ eu trobar)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Des hoge mais quer’ eu trobar pola honrada, em que Deus quis carne filhar e sagrada, por nos dar gran soldada no seu reino e nos herdar por seus de de vida perlongada, sem havermos pois a passar per mort’ outra .
E porém quero começar como foi saudada de Gabriel, u lhe chamar foi: « Benaventurada Virgem, de Deus amada: do que o mund’ há de salvar ficas ora ; e demais ta cunhada Elisabét, que foi , é envergonhada ».
E demais quero-lh’ como chegou cansada a Beleem e foi no portal da entrada, pariu sem tardada Jesu-Crist’, e foy-o deitar, como molher menguada, u deitam na cevada, no apousentar entre bestias d’.
E non quero com’ angeos cantada loor a Deus foron cantar e « paz em terra dada »; nem como a contrada aos tres Reis em Ultramar ouv’ a ‘strela mostrada, por que sem demorada vinheron sa oferta dar estranha e .
Outra razón quero contar que lh’ ouve pois contada a Madalena: com’ estar viu a pedr’ entornada do sepulcr’ e guardada do angeo, que lhe falar foi, e disse: « Coitada molher, sei confortada, Jesu, que véns buscar, resurgiu madurgada. »
E ar quero-vos demostrar gran lediç’ aficada que ouv’ ela, u viu alçar a nuvem lumenada seu Filh’; e pois alçada foi, viron angeos andar entr’ a gent’ assũada, muy desaconselhada, dizend’: « Assi verrá julgar, est’ é cousa provada. »
Nem quero de dizer leixar de como foi chegada a graça que Deus enviar lhe quis, , que por él esforçada foi, a companha que juntar fez Deus, e ensinada, d’Espirit’ abondada, por que souberon pregar logo sem alongada.
E, par Deus, non é de calar como foi corõada, quando seu Filho a levar quis, des que foi passada deste mund’ e juntada com él no ceo, par a par, e chamada, Filha, Madr’ e Criada; e porém nos dev’ ajudar, ca x’é noss’ .