Portuguese poem
LXXXVI (Como Santa Maria livrou a moller…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria livrou a moller prenne que non morresse no mar e fez-lle aver fillo dentro nas ondas.
Acorrer-nos pode e de mal guardar a Madre de Deus, se per nos non ficar.
Acorrer-nos pode quando xe quiser e guardar de mal cada que lle prouguer, ben como guardou ha pobre moller que cuidou morrer enas ondas do mar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
Eno mar que cerca o mund' arredor, na terra que chaman Bretanna Mayor, fez a Santa Madre de Nostro Sennor un gran miragre que vos quero contar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
O miragre foi muit' apost' e mui bel que Santa Maria fez por San Miguel, que é conpanneiro de San Gabriel, o angeo que a vo saudar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
De San Migael, o angeo de Deus, era un' ermida, u muitos romeus yan y rogar polos pecados seus, que Deus llos quisesse por el perdõar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
O logar era de mui gran devoçon, mas non podia om' alá ir, se non menguass' ant' o mar, ca en outra sazon non podia ren en sayr nen entrar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
E porend' un dia avo assi que ha moller prenne entrou per i; mais o mar creçeu e colleu-a ali, non se pod' yr, tanto non pod' andar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
A pobre moller, macar quis, non fogiu, ca o mar de todas partes a cobriu; e pois s' a mesquinna en tal coita viu, começou Santa Maria de chamar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
A moller sen falla coidou a fir quando viu o mar que a vo cobrir; e demais chegou-ll' o tenpo de parir, e por tod' esto non cuidou escapar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
Mais a Santa Virgen que ela rogou oyu-lle seu rog', e tan toste chegou e a sua manga sobr' ela parou que a fez parir e as ondas quedar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
Pois Santa Maria, a Sennor de prez, este miragre daquela moller fez, con seu fill' a pobre se foi essa vez log' a San Miguel o miragre mostrar. Acorrer-nos pode e de mal guardar...
More by Afonso X de Leão e Castela
- LXXXIII (Como Santa Maria sacou de cativo…)
- LXXXIV (Como Santa Maria resuscitou a moller…)
- LXXXIX (Esta é como ha judea estava…)
- LXXXV (Como Santa Maria livrou de morte…)
- LXXXVII (Muito punna d' os seus onrrar)
- LXXXVIII (Como Santa Maria fez a un…)
- V (Quenas coitas deste mundo ben quiser…)
- VI (A que do bom rey Davi)