Portuguese poem
LXXXV (Como Santa Maria livrou de morte…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Pera toller gran perfia ben dos corações, demostra Santa Maria sas grandes visiões.
Onde direi un miragre que en Englaterra demostrou Santa Maria, a que nunca erra, por converter un judeu que prenderan ladrões, a que chagas grandes deran e pois torçillões. Pera toller gran perfia...
Os ladrões que fezeron est' eran crischãos; e poi-lo ouveron feito, ataron-ll' as mãos e os pees e deron-lle muitas con bastões, que lles esterlis désse, ca non pipiões. Pera toller gran perfia...
Desta guisa o teveron fora do camo atad' en ha gran casa vella, o mesquinno; e deron-lle pan e agua aqueles peões, en tal que lles non morress' e ouvessen quinnões Pera toller gran perfia...
Do seu aver. Mais el conas pas que sofria adormeçeu, e en sonnos viu Santa Maria mais fremosa que o sol; e logo ll' as prijões quebrantou, e foi guarido de todas lijões. Pera toller gran perfia...
E pois que sonnou aquesto, foi logo desperto, ar viu-a espert' estando, de que foi ben çerto; e por saber mais quen era, fez sas orarções que lle dissesse seu nome, e dar-ll-ia dões. Pera toller gran perfia...
E ela lle disse logo: «Para-mi ben mentes, ca eu sõo a que tu e todos teus parentes avedes mui gran desamor en todas sazões, e matastes-me meu Fillo come mui felões. Pera toller gran perfia...
E poren mostrar-te quero o ben que perdedes e o mal que, pois morrerdes, logo averedes, que en min e en meu Fillo vossas entenções tornedes e reçebades bõos gualardões.» Pera toller gran perfia...
Enton o pres pela mão e tiró-o fora dali, e sobr' un gran monte o pos essa ora e mostrou-lle un gran vale cho de dragões e d' outros diabos, negros mui mais que carvões, Pera toller gran perfia...
Que mais de çen mil maneiras as almas peavan dos judeus, que as cozian e pois ar assavan e as fazian arder assi como tições, e queimando-lle-las barvas e pois os grinões. Pera toller gran perfia...
Quand' o judeu viu aquesto, foi end' espantado; mais tan toste foi a outro gran monte levado u viu seer Jesu-Cristo con religiões d' angeos, que sempre cantan ant' el doçes sões. Pera toller gran perfia...
E viu de muitas maneiras y santas e santos muit' alegres, que cantavan saborosos cantos, que rogan polos crischãos que Deus d' ocajões os guarde e do diab' e de sas tentações. Pera toller gran perfia...
Santa Maria lle disse, pois est' ouve visto: «Estes son meus e de meu Fillo, Deus Jesu-Cristo, con que seras se creveres en el e leytões comeres e leixares a degolar cabrões.» Pera toller gran perfia...
Pois que Santa Maria lle diss' este fazfeiro, leixó-o; e el foi-sse log' a un mõesteiro u achou un sant' abade con seus conpannões, que partiron mui de grado con el sas rações. Pera toller gran perfia...
E pois que ant' o convento contou quanto vira, o abad' o fez crischão logo sen mentira; e deste feito foron pelas terras pregões, por que a Santa Maria deron ofreções. Pera toller gran perfia...
More by Afonso X de Leão e Castela
- LXXXII (Como Santa Maria guardou un monge…)
- LXXXIII (Como Santa Maria sacou de cativo…)
- LXXXIV (Como Santa Maria resuscitou a moller…)
- LXXXIX (Esta é como ha judea estava…)
- LXXXVI (Como Santa Maria livrou a moller…)
- LXXXVII (Muito punna d' os seus onrrar)
- LXXXVIII (Como Santa Maria fez a un…)
- V (Quenas coitas deste mundo ben quiser…)