Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela XLIV (Quen fiar na Madre do Salvador)

Portuguese poem

XLIV (Quen fiar na Madre do Salvador)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Quen fiar na Madre do Salvador non perderá ren de quanto seu for.

Quen fiar en ela de coraçon, averrá-lle com' a un ifançon avo eno reino d' Aragon, que perdeu a caça un seu açor, Quen fiar na Madre do Salvador...

Que grand' e mui fremos' era, e ren non achava que non fillasse ben de qual prijon açor fillar conven, d' ave pequena tro ena mayor. Quen fiar na Madre do Salvador...

E daquest' o ifançon gran pesar avia de que o non pod' achar, e porende o fez apregõar pela terra toda en derredor. Quen fiar na Madre do Salvador...

E pois que por esto nono achou, pera Salas seu camo fillou e de cera semellança levou de ssa av', e diss' assi: «Ai, Sennor Quen fiar na Madre do Salvador...

Santa Maria, eu venno a ti con coita de meu açor que perdi, que mio cobres; e tu fas-lo assi, e aver-m-ás sempre por servidor. Quen fiar na Madre do Salvador...

E demais esta cera ti darei en sa figura, e sempr' andarei pregõando teu nome e direi como dos Santos tu es la mellor.» Quen fiar na Madre do Salvador...

Pois esto disse, missa foi oyr mui cantada; mas ante que partir s' en quisesse, fez-ll' o açor vir Santa Maria, ond' ouv' el sabor. Quen fiar na Madre do Salvador...

E que ouvess' end' el mayor prazer, fez-ll' o açor ena mão decer, come se ouvesse log' a prender caça con el como faz caçador. Quen fiar na Madre do Salvador...

E el enton muit' a Madre de Deus loou, e chorando dos ollos seus, dizend': «Ai, Sennor, tantos son os teus bes que fazes a quen ás amor!» Quen fiar na Madre do Salvador...