Portuguese poem
XLVI (Porque ajan de seer)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Porque ajan de seer seus miragres mais sabudos da Virgen, deles fazer vai ant' omees descreudos.
E dest' avo assi como vos quero contar dun mouro, com' aprendi, que con ost' en Ultramar grande foi, segund' oý, por crischãos guerrejar e roubar, que non eran percebudos. Porque ajan de seer...
Aquel mouro astragou as terras u pod' entrar, e todo quanto robou feze-o sigo levar; e mui ledo sse tornou a ssa terra, e juntar foi e dar os roubos que ouv' avudos. Porque ajan de seer...
Daquel aver que partiu foi en pera ssi fillar ha omagen que vyu da Virgen que non á par; e pois la muito cousyu, feze-a logo alçar e guardar en panos d' ouro teçudos. Porque ajan de seer...
E ameude veer a ya muit' e catar; pois fillava-ss' a dizer ontre ssi e rezõar que non podia creer que Deus quisess' encarnar nen tomar carn' en moller. «E perdudos Porque ajan de seer...
Son quantos lo creer van,» diss' el, «ca non poss' osmar que quisesse tal afan prender Deus nen ss' abaxar, que el que éste tan gran se foss' en corp' ensserrar nen andar ontre poboos mudos, Porque ajan de seer...
Como dizen que andou pera o mundo salvar; mas se de quant' el mostrou foss' a mi que quer mostrar, faria-me logo sou crischão, sen detardar, e crismar con estes mouros barvudos.» Porque ajan de seer...
Adur pod' esta razon toda o mour' encimar, quand' à omagen enton viu duas tetas a par, de viva carn' e d' al non, que foron logo mãar e deitar leite come per canudos. Porque ajan de seer...
Quand' esto viu, sen mentir, começou muit' a chorar, e un crerigo vir fez, que o foi batiçar; e pois desto, sen falir, os seus crischãos tornar fez, e ar outros bes connosçudos. Porque ajan de seer...