Portuguese poem
XLVIII (Tanto son da Groriosa | seus…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos, que fill' aos que an muyto | e dá aos menguadosos.
E daquest' un gran miragre | fez pouc' á en Catalonna a Virgen Santa Maria, | que con Jeso-Cristo ponna que no dia do joyzo | possamos ir sen vergonna ant' el e que non vaamos | u yrán os soberviosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Monssarrat éste chamado | o logar u é a fonte saborosa, grand' e crara, | que naç' encima dun monte, que era dun cavaleiro; | e d'outra parte de fronte avia un mõesteyro | de monges religiosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Mas en aquel mõesteiro | ponto d'agua non avia se non quant' o cavaleiro | da fonte lles dar queria, por que os monges lle davan | sa renta da abadia; e quando lla non conprian, | eran dela perdidosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
E demais, sobre tod' esto, | el assi os pennorava, que quanto quer que achasse | do mõesteiro fillava; e porend' aquel convento | en tan gran coita estava, que non cantavan as oras | e andavan mui chorosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Os monges, porque sentian | a ssa casa mui menguada, entre ssi acord' ouveron | de lle non daren en nada, ca tian por sobervia | de bever agua conprada; poren todos na eigreja | entraron muit' omildosos, Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Dizend': «Ai Santa Maria, | a nossa coyta veede, e con Deus, o vosso Fillo, | que todo pode, põede que nos dé algun consello, | que non moiramos de sede, veend' agua conos ollos | e seer en desejosos.» Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Pois ssa oraçon fezeron, | a Sennor de piadade fez que sse canbiou a fonte | ben dentro na sa erdade dos monges, que ant' avian | da agua gran soidade, e des alia adeante | foron dela avondosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...
Pois que viu o cavaleiro | que ssa font' assi perdera por prazer da Groriosa, | que lla aposto tollera, deu a erdad' u estava | a fonte ond' el vendera a agu' àquele convento, | onde pois foron viçosos. Tanto son da Groriosa | seus feitos mui piadosos...