Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela XXIII (Como Deus fez vo d'agua ant'…)

Portuguese poem

XXIII (Como Deus fez vo d'agua ant'…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Deus fez vo d'agua ant' Archetecro, ben assi depois sa Madr' acrecentou o vinno.

Desto direi un miragre que fez en Bretanna Santa Maria por ha dona mui sen sanna, en que muito bon costum' e muita bõa manna Deus posera, que quis dela seer seu vezo. Como Deus fez vo d'agua ant' Archetecryo...

Sobre toda-las bondades que ela avia, era que muito fiava en Santa Maria; e porende a tirou de vergonna un dia del Rei, que a ssa casa vera de camo. Como Deus fez vo d'agua ant' Archtecryo...

A dona polo servir foi muit' afazendada, e deu-lle carn' e pescado e pan e cevada; mas de bon vo pera el era mui menguada, ca non tia senon pouco en un tonelco. Como Deus fez vo d'agua ant' Archtecro...

E dobrava-xe-ll' a coita, ca pero quisesse ave-lo, non era end' en terra que podesse por deiros nen por outr' aver que por el désse, se non fosse pola Madre do Vell' e Meno. Como Deus fez vo d'agua ant' Archtecro...

E con aquest' asperança foi aa eigreja e diss' «Ai, Santa Maria, ta mercee seja que me saques daquesta vergonna tan sobeja; se non, nunca vestirei ja mais lãa nen lo.» Como Deus fez vo d'agua ant' Archtecro...

Mantenent' a oraçon da dona foi oyda, e el Rei e ssa companna toda foi conprida de bon vinn', e a adega non en foi falida que non achass' y avond' o riqu' e o mesqo. Como Deus fez vo d'agua ant' Archtecro...