Italian poem
Gh'oo miee, g'hoo fioeu, sont impiegaa
by Carlo Porta (1775–1821)
Gh’oo miee, g’hoo fiœu, sont impiegaa, Et quidem anch’a caregh del sovran; G’hoo al sò quaj crost, g’hoo el pader pensionaa, Hoo già saraa l’anta e sont malsan;
E me vœuren mò cred tant desperaa, De pettamm de sti coss sul fabrian Per andà a tœulla contra soa Majstaa, Padron de la mia vita e del mè pan?
Che fan on bell’onor a sto mè ingegn, Col supponel capazz de la virtù De vess baron fottuu fina a sto segn.
E se mai g’hoo daa gust in quaj manera, Per mè compens no me specciava pù Che me credessen degn de andà in galera.