Mè cugnaa el Giromin, quell candiron

Mè cugnaa el Giromin, quell candiron Ch’el pareva on salam mal insaccaa, El te m’ha daa assabrutta on bell pienton E l’e cors in Castell a fass soldaa.

La piang la mamma, e la gh’ha ben reson. Chè la mamma l’è quella ch’el l’ha faa; So pader anca lu el fa el maccaron, Ma l’è semper so pà, sia bolgiraa!

Quel che me par a mi on poo stravagant L’è a vedè i sœu fradij tutt magonent A piang, a sospirà, a casciass tant.

Màssem che fœura de sto stat che chì No che n’è vun pu spicc al temp present Per fagh schivà l’incomed del spartì.