Italian poem
On pover cereghett schisciamicchin
by Carlo Porta (1775–1821)
On pover cereghett schisciamicchin, Per tœuss sto carnevaa on divertiment. L’ha pientaa ona pastoccia ai sœu parent, E l’è sghimbiaa a la festa al Teatrin.
Però per no fa tort al collarin El s’è vestii de mascher bravament, Barattand contra on scud de pagament L’abet de pret in l’abet d’on pollin.
Ma el diavol, nemìs nassuu e giuraa De tucc i Cristian, ma anmò pussee De quij ghe gh’han sul coo quell o pelaa,
Prevedend fors ch’el studi o la fortuna Podeven tirall fœura del vivee, L’ha resolt de strozzà el prevost in cuna, E el te ghe n’ha faa vuna
Propi maggenga, e pesg de la tempesta, Che in pocch pareli, senza tant franz, l’è questa: Appenna su la festa,
El ghe spediss incontra on bel donnin Cont on cuu pu redond d’on pomm poppin, De mœud che l’abbadin,
Che l’è de carna infin, che infìn l’è on omm, Nol pò de manch de pettà i ong sul pomm; E in quella on galantomm
De quij tal de la gippa de Baltramm El ferma al vol sto beli sciampin d’Adamm. Ah traditor infamm
D’on demoni! va là: corregh adree, Fagh pur fà de maross anch la minee Intant ch’el va a pollee!
Va là: satisfet pur, fa i tò vendett: D’ona desgrazia faghen fœura sett! Demoni marcadett!
Sissignor, propi sett, nanch vuna men: Cuntéj, e vedarii se dighi ben. Vuna, l’arrest; dò, el pien
Coi sœu de cà, che pronten la cannella; La terza, i guaj e el rugh de la soa bella; La quarta, la querella
E el nichìl transit de monscior vicari; La quinta, el benefizi che va a l’ari; La sesta, el vestiari
De paga al mascaree fin ch’el stà dent Cioè a tutt sabet grass comodament; L’ultema fìnalment,
Quella d’ave daa el nas in d’on poetta Che spantega sto fatt con la trombetta.