German poem
Der Ochsabua
by Michel Buck (1832–1888)
S Hairle gôht im Esch spaziara, Thuat sei’ Predig ei’studiara, S Dächsle zottlat hinta drei’, Guckt in älle Löcher nei’.
S Hairle thuat a Weile gruaba, Stellt da kleina Ochsabuaba, Sait: „jetz sag mer, Nepamuk: Wiavel hüatescht huier Stuck?“
„Herr, des ka’ i Ui it saga, S hôt bei miar noit sovel gschlaga, Daß i sovel zälla könnt, Doch mit Nama sind se gnennt:
S Schnaikle und der Steanagucker, S Vihsier und der Huffaschucker, D Lad, der Horning, Mez und Moi, Kohle, Laube, Strome, s Oi,
S Schlattauhr und der Hälmlapicker, S Glößaug und der Stangaficker, S Bläßle, s Steanle, s Trampeltiar, S Oinhoan und der Wuacharstiar.“
S Hairle fangt dô ana’ lacha: „Wäger jô, so muaß ma’s macha, Wenn ma’ halt it häuher na’ Aß uff feinfe zälla ka’.“
S Hairle mit em schwaza Steacka Wandlet wieder gegam Fleacka, Kaihrt a weng im Hiascha ei’, Trinkt a Schöpple rauta Wei’.