Versos Portuguese Pero Garcia Burgalês Mentre non soube por min mia senhor

Portuguese poem

Mentre non soube por min mia senhor

by (1250–1290)

Listen in the reader

Mentre non soube por min mia senhor, amigos, ca lhe quería gran ben, de a veer non lhe pesava én, nen lhe pesava dizer-lhe "senhor". Mais alguén foi que lhe disse por min ca lhe quería gran ben, e des i me quis gran mal, e non mi ar quis veer. Confonda Deu-lo que lho foi dizer!

De me matar fezera mui melhor quen lhe disse ca lh'eu quería ben, e de meu mal non lhe pesava én, e fezera de me matar melhor, ca, meus amigos, des que a non vi, desejo morte que sempre temí, e hei tan gran coita po-la veer qual non posso, amigos, nen sei dizer.

A esta coita nunca eu vi par, ca esta coita peor ca mort'é, e por én sei eu ben, per bõa fe, que non fez Deus a esta coita par, ca pero vej'u é mia senhor, non ous'ir veé-la, si Deus me perdón, e non poss'end'o coraçón partir, nen os olhos, mais non ous'alá ir.

E quand'a terra vej'e o logar, e vej'as casas u mia senhor é, vedes que fac'entón, per bõa fe: pero mi as casas vej'e o logar, non ous'ir i, e peç'a Deus entón mia morte muit'e mui de coraçón, e choro muit'e hei-m'end'a partir, e non vou i, nen sei pera u ir!