Portuguese poem
CDIII (Aver non poderia)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Aver non poderia lagrimas que chorasse quantas chorar querria, se m'ante non nenbrasse como Santa Maria viu con que lle pessasse do Fillo que avia ante que a levasse.
Un daquestes pesares foi quando a Egito fugiu polos millares, segund' achei escrito, dos minos a pares, que Erodes maldito fez matar a logares por seu rein' aver quito.
O segundo foi quando seu Fill' ouve perdudo tres dias, e cuidando que judeus ascondudo llo tian, e osmando que morto ou traudo foss', e por el chorando, ant' ela foi vudo.
E o pesar terçeiro foi mui grand' aficado, quando ll' un mandadeiro disse que recadado seu Fillo verdadeiro, Jesu-Crist, e liado levavan mui senlleiro, dos seus desanparado.
Do quarto foi coitada u seu Fillo velido viu levar a pesada cruz, e el mal ferido d'açoutes e messada a barva e cospido, e a gent' assada sobr' el en apelido.
O quinto pesar forte foi quando o poseron na cruz e por conorte azed' e fel lle deron; sobre seus panos sorte deitaron e fezeron per que chegou. a morte, onde prazer ouveron.
O sesto foi sen falla quando o despregaron da cruz e con mortalla a soterrar levaron, e temendo baralla o sepulcro guardaron; mais pois, se el me valla, ali nono acharon.
Segund' a Escritura conta, foi o seto pesar de gran tristura e de gran doo cho quando viu na altura Deus sobir, onde vo, e ficou con rancura pois en poder allo.