Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CLV (Como un cavaleiro d' Aleixandria foi…)

Portuguese poem

CLV (Como un cavaleiro d' Aleixandria foi…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como un cavaleiro d' Aleixandria foi malfeitor, e quando vo a vellece, repentiu-sse e foi a un santo hermitan confessar-sse; e el disse-lle que jajasse, e o cavaleiro disse que non podia.

Ali u a pedença do pecador vai minguar, accorre Santa Maria a quena sabe rogar.

Du o pecador promete de seer amigo de Deus e se partir de pecado e enmendar tortos seus e o non compr' é perdudo, segund conta San Mateus; mas Santa Maria pode tod' aquest' enderençar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Ca seu Fillo faz por ela mais que por null' outra ren; e porend' as nossas culpas enmenda por nos mui ben, que non sejamos perdudos; e por est' é de bon sen quena ama e [a] serve e sabe en ela fiar, Ali u a pedença do pecador vay minguar...

En terra d' Aleyxandria ouve un mui malfeitor cavaleiro, mui sobejo e mui brav' e roubador; mais pois vo a vellece, sentiu-sse por pecador e foi a un ome santo seus pecados confessar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...

El deu-lle por pedença que a Ultramar romeu fosse, e el respondeu-lle: «Esto vos non farei eu.» «Pois jajade.» «Non posso.» Disse-lle: «Par Sant' Andreu, nen esmolna non faredes?» «Non, ca non tenno que dar.» Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Quando viu aquel sant' ome que non podia fazer aquelo que l[l]' el mandava, disse-ll': «Ide-mi trager este pichel cho d'agua, e podedes log' aver perdon de vossos pecados, sen null' outr' afan levar.» Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Quand' o vello, de pecados carregad', aquest' oyu, mui[t]' alegre do sant' ome atan toste s' espedyu e con seu pichel por agua foi; mais ela lle fugiu da fonte, que sol gota non pude dela fillar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Mas foi-sse log' a un rio que corria preto d' y, ar fugiu-lle log' a agua, per quant[o] eu aprendi; e assi passou dous anos, per com' eu escrito vi, que agua coller non pude, nen sol bever nen gostar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...

E dous anos provou esto, que nunca pod' avir d'aquel pichel encher d' agua neno mandado conprir que ll' o hermitan mandara; e fillou-ss' a comedir que Deus per ren non queria seus pecados perdõar, Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Masque por Santa Maria podia aver perdon, se a serviss' e posesse en ela seu coraçon; enton rogou-lle chorando, des i pediu-lle por don que aquele pichel d'agua podesse cho levar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...

E disse-lle: «Sennor, roga a teu Fillo, se te praz, que a mi fazer non queira o que a beschas non faz nen a aves.» E aquesto dizia chorand' assaz, e a seu pichel catando, ouv' en duas a chorar Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Lagrimas dentro, e cho foi o pichel dessa vez; e el quando viu aquesto, atan alegre sse fez, que ao ermitan foi logo e diss': «A Sennor de prez, Madre de Deus, me fez esto por me de coita tirar, Ali u a pedença do pecador vay minguar...

Que de mias lagrimas duas enchi tod' este pichel.» Quando viu o hermitano este miragre tan bel, loou muit' a Virgen santa, de Deus Madr' e Manuel, e fez per toda a terra este miragre mostrar, Ali u a pedença do pecador vay minguar...

De que foi Santa Maria, a Sennor espirital, loada muito de todos, que aos coitados val senpre nas mui grandes coitas e ar guarda-os de mal; poren Deus muito cofonda quena non quiser loar. Ali u a pedença do pecador vay minguar...