Portuguese poem
CLVIII (Esta é como Santa Maria sacou…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é como Santa Maria sacou de prijon un cavaleiro e mandou-lle que se fosse pera Rocamador.
De muitas guisas los presos solta a mui groriosa, santa e Virgen Maria, tant' é con Deus poderosa.
E de tal razon vos quero contar un mui gran miragre, que fez por un cavaleiro bõo d'armas e de mannas e en servir un ric-ome cug' era, mui verdadeiro; e foi pres' en seu serviço, e en carcer tevrosa o meteron e en ferros, como gente cobiiçosa, De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...
En tal que o espeytassen. Mas aquel sennor cug' era sobr' el mentes non parava; e ele con mui gran coita sempre de noit' e de dia Santa Maria chamava que acorre-lo vsse como Sennor piadosa, e que dali o tirasse, daquela prijon nojosa. De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...
El jazend' assi en ferros e con esposas nas mãos e cada na garganta, aque ven Santa Maria, a Madre de Jhesu-Cristo, que as prijões quebranta, e en llas britar mui toste non vos foi y vagarosa, e disse-ll': «Erge-t' e vay-te daquesta prijon astrosa». De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...
Enton deitou-ll' as prijões ao colo e sacó-o ante tod' aquela gente que o guardavan, e nunca, pero que o yr viian, non lle disseron niente. E tiró-o do castelo e disse-lle saborosa- ment': «A Rocamador vai-te e passa ben per Tolosa.» De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...
E el moveu atan toste e foi-sse quanto ss' ir pude como ll' a Santa Reynna mandara; mas do castelo foron pos el cavaleiros. E el chegou muit' aga, ca o non guiou a Virgen per carreira pedragosa a Rocamador, sa casa, mas per chãa e viçosa. De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...
E pendorou y os ferros logu' e as outras prijões que ao colo trouxera; e contou y ant' os monges e ante toda-las gentes todo como ll' avera e como Santa Maria en tira-lo aguçosa fora, per que mui loada foi porend' a Preciosa. De muitas guisas los presos solta a mui groriosa...