Portuguese poem
CLXXXVI (Quen na Virgen santa muito fiará)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Quen na Virgen santa muito fiará, se o vir en coita, acorre-lo-á.
E dest' un miragre quero retraer que Santa Maria fez por acorrer a ha dona que ouvera d' arder se lle non valesse la que poder á. Quen na Virgen santa muito fiará...
Aquesta dona casada era ben con marido que amava mais d' al ren, e en Santa Maria todo seu sen avia ena servir por sempre ja. Quen na Virgen santa muito fiará...
O marido a amava mui mais d' al; mais ssa sogra lle queria tan gran mal, per que lle buscou morte descomal, como vos per mi ora dito será. Quen na Virgen santa muito fiará...
E un dia que dormindo a achou soa, a un seu mouro logo mandou deitar-sse con ela; e pois se deitou, foi a seu fillo e disse: «Ven acá; Quen na Virgen santa muito fiará...
A ta moller que amavas mais ca ti, se a visses como a ora eu vi ter un mour' en seu leito cabo si, ben tenno que muito ch' ende pesará.» Quen na Virgen santa muito fiará...
Quand' el est' oyu, ouv' en mui gran pesar; e a madre pela mão o fillar foi, e des i levó-o ao logar e disse-lle: «Ves ta moller com' está!» Quen na Virgen santa muito fiará...
E el mata-la quisera log' enton, mais la madre lle disse: «Non faças, non; mais aa jostiça mostra ta razon, e veerás que dereito che dará.» Quen na Virgen santa muito fiará...
El foi e a jostiça fezo vir e outros muitos con ele, sen mentir; e viron a dona no leito dormir e o mouro, e disseron: «Que será Quen na Virgen santa muito fiará...
Daquesta moller que tan gran torto fez, que desconnoceu Deus e o mund' e prez, que fez feito mao, vil e tan rafez? E por aquesto no fogo arderá, Quen na Virgen santa muito fiará...
Ca dereit' é». E, per com' end' aprix eu, fillaron a dona, que lle foi mui greu quando sse viu presa con aquel encreu e diss': «Ai, Sennor, val-me, ca mester m' á, Quen na Virgen santa muito fiará...
Santa Maria Virgen, se te prouguer, ca en mayor coita nunca foi moller; e poren tenno que quen en ti crever que nunca en ta mercee falirá.» Quen na Virgen santa muito fiará...
E dizend' aquesto, logo manaman levaron a don' a ha praça gran, outrossi o mouro, que era ben tan negro come pez. E as gentes alá Quen na Virgen santa muito fiará...
Foron mui corrend', e tod' en derredor lles poseron fogo, non vistes mayor; e ardeu o mouro falsso traedor, mais ficou a dona como quen está Quen na Virgen santa muito fiará...
Dentr' en ha casa, que nunca sentiu ren daquele fogo. E a gente viu cabo dela outra, e falar oyu, que depois non viron alá nen acá. Quen na Virgen santa muito fiará...
E daquesta guisa o mouro ardeu que niun sinal sol del non pareceu; e a dona do fogo remãeceu salva per aquela que nos salvará. Quen na Virgen santa muito fiará...
E pois foi del fora, a dona fiel contou que a Madre de Deus Manuel a livrara dele, e miragre bel fez aquela que muitos outros fará. Quen na Virgen santa muito fiará...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CLXXXIII (Pesar á Santa Maria de quen…)
- CLXXXIV (Esta é como Santa Maria livrou…)
- CLXXXIX (Esta é como un ome que…)
- CLXXXV (Como Santa Maria amparou o castelo…)
- CLXXXVIII (Esta é da donzela que amava…)
- CV (Como Santa Maria guareceu a moller…)
- CVI (Prijon forte nen dultosa)
- CVII (Como Santa Maria guardou de morte…)