Portuguese poem
CVI (Prijon forte nen dultosa)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Prijon forte nen dultosa non pod' os presos ter a pesar da Groriosa.
Desta razon vos direi un miragre que achei escrito, e mui ben sei que farei del cantiga saborosa. Prijon forte nen dultosa...
E contarei sen mentir como de prijon sair fez dous presos e fogir e pois ir en salv' a muy Preciosa. Prijon forte nen dultosa...
Dous escudeiros correr foron por rouba fazer; mais fóronos a prender e meter en prijon perigoosa. Prijon forte nen dultosa...
Jazend' en aquel logar, u deles sse nembrar foi com' en Seixon lavrar e pintar viu eigreja mui fremosa. Prijon forte nen dultosa...
E diss' a seu compannon: «Se eu sayr de prijon, cen cravos darei en don a Seixon que é obra mui costosa.» Prijon forte nen dultosa...
E pois esto prometeu, logo ll'o cepo caeu en terra; mais non ss' ergeu: atendeu ant' a noite lubregosa. Prijon forte nen dultosa...
Mais poi-la noite chegou, a seu compannon contou como ll' o cepo britou e sacou end' a Virgen piedosa. Prijon forte nen dultosa...
O outro lle diss' assi: «Per quant' eu a vos oý, mil cravos levarei y se mi a mi toll' esta prijon nojosa.» Prijon forte nen dultosa...
Pois s' o primeiro sentiu solto da prijon, fogiu, A guarda, quand' esto viu, log' abriu a carcer mui tevrosa Prijon forte nen dultosa...
Polo outr' y guardar ben, ca atal era seu sen; mas dele non achou ren, e poren ouv' a Virgen sospeitosa, Prijon forte nen dultosa...
Madre de Nostro Sennor, que lle fora soltador dos presos e guiador, sen pavor, como Sennor poderosa. Prijon forte nen dultosa...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CLXXXV (Como Santa Maria amparou o castelo…)
- CLXXXVI (Quen na Virgen santa muito fiará)
- CLXXXVIII (Esta é da donzela que amava…)
- CV (Como Santa Maria guareceu a moller…)
- CVII (Como Santa Maria guardou de morte…)
- CVIII (Como Santa Maria fez que nacesse…)
- CX (Tant' é Santa Maria de ben…)
- CXC (Pouco devemos preçar)