Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CVI (Prijon forte nen dultosa)

Portuguese poem

CVI (Prijon forte nen dultosa)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Prijon forte nen dultosa non pod' os presos ter a pesar da Groriosa.

Desta razon vos direi un miragre que achei escrito, e mui ben sei que farei del cantiga saborosa. Prijon forte nen dultosa...

E contarei sen mentir como de prijon sair fez dous presos e fogir e pois ir en salv' a muy Preciosa. Prijon forte nen dultosa...

Dous escudeiros correr foron por rouba fazer; mais fóronos a prender e meter en prijon perigoosa. Prijon forte nen dultosa...

Jazend' en aquel logar, u deles sse nembrar foi com' en Seixon lavrar e pintar viu eigreja mui fremosa. Prijon forte nen dultosa...

E diss' a seu compannon: «Se eu sayr de prijon, cen cravos darei en don a Seixon que é obra mui costosa.» Prijon forte nen dultosa...

E pois esto prometeu, logo ll'o cepo caeu en terra; mais non ss' ergeu: atendeu ant' a noite lubregosa. Prijon forte nen dultosa...

Mais poi-la noite chegou, a seu compannon contou como ll' o cepo britou e sacou end' a Virgen piedosa. Prijon forte nen dultosa...

O outro lle diss' assi: «Per quant' eu a vos oý, mil cravos levarei y se mi a mi toll' esta prijon nojosa.» Prijon forte nen dultosa...

Pois s' o primeiro sentiu solto da prijon, fogiu, A guarda, quand' esto viu, log' abriu a carcer mui tevrosa Prijon forte nen dultosa...

Polo outr' y guardar ben, ca atal era seu sen; mas dele non achou ren, e poren ouv' a Virgen sospeitosa, Prijon forte nen dultosa...

Madre de Nostro Sennor, que lle fora soltador dos presos e guiador, sen pavor, como Sennor poderosa. Prijon forte nen dultosa...