Portuguese poem
LVI (Esta é como Santa Maria fez…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é como Santa Maria fez nacer as cinco rosas na boca do monge depos ssa morte, polos cinco salmos que dizia a onrra das cinco leteras que á no seu nome.
Gran dereit' é de seer seu miragre mui fremoso da Virgen, de que nacer quis por nos Deus grorioso.
Poren quero retraer un miragre que oý, ond' averedes prazer oyndo-o outrossi, per que podedes saber o gran ben, com' aprendi, que a Virgen foi fazer a un bon religioso. Gran dereit' é de seer...
Este sabia leer pouco, com' oý contar, mas sabia ben querer a Virgen que non á par; e poren foi compõer cinque salmos e juntar, por en ssa loor crecer, de que era desejoso. Gran dereit' é de seer...
Dos salmos foi escoller cinque por esta razon e de ssu os põer por cinque letras que son en Maria, por prender dela pois tal galardon, per que podesse veer o seu Fillo piadoso. Gran dereit' é de seer...
Quen catar e revolver estes salmos, achará «Magnificat» y jazer, e «Ad Dominum» y á, e cabo del «In conver- tendo» e «Ad te» está, e pois «Retribue ser- vo tuo» muit' omildoso. Gran dereit' é de seer...
Pera ben de Deus aver, ond' aquestes, sen falir, salmos sempr' ya dizer cada dia, sen mentir, ant' o altar e tender se todo e repentir do que fora merecer quand' era fol e astroso. Gran dereit' é de seer...
Est' uso foi manter mentre no mundo viveu; mas pois, quand' ouv' a morrer, na boca ll' apareceu rosal, que viron ter cinque rosas, e creceu porque fora beizer a Madre do Poderoso. Gran dereit' é de seer...