Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela LVII (Esta é como Santa Maria fez…)

Portuguese poem

LVII (Esta é como Santa Maria fez…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Esta é como Santa Maria fez guareçer os ladrões que foran tolleitos porque roubaran a dona e ssa conpanna que yan en romaria a Monsarrat.

Mui grandes noit' e dia devemos dar porende nos a Santa Maria graças, porque defende os seus de dano e sen engano en salvo os guia.

E daquesto queremos un miragre preçado dizer, porque sabemos que será ascuitado dos que a Virgen santa aman, porque quebranta sempr' aos soberviosos e os bõas avanta e dá-les siso e Parayso con tod' alegria. Mui grandes noit' e dia...

En Monsarrat vertude fez, que muy longe sõa, a Virgen, se mi ajude ela, por ha bõa dona que na montanna d' i muy grand' e estranna deçeu a hua fonte con toda sa companna, por y jantaren, des i folgaren e yren sa via. Mui grandes noit' e dia...

U seyan comendo cabo daquela fonte, a eles muy correndo sayu ben desse monte Reimund', un cavaleiro roubador e guerreiro, que de quanto tragian non lles leyxou dinneiro que non roubasse e non fillase con sa compannia. Mui grandes noit' e dia...

A dona mantenente, logo que foy roubada, foi-ss' ende con sa gente muy trist' e muy coitada; a Monsarrat aginna chegou essa mesquinna, dando grandes braados: «Virgen santa, Reynna, dá-me vingança, ca pris viltança en ta romaria.» Mui grandes noit' e dia...

E os frades sayron aas vozes que dava; e quand' esto oyron, o prior cavalgava corrend' e foi muy toste, e passou un recoste e viu cabo da fonte de ladrões grand' hoste jazer maltreitos, cegos, contreitos, que un non s' ergia. Mui grandes noit' e dia...

Entr' esses roubadores viu jazer un vilão desses mais malfeitores, ha perna na mão de galinna, freame que sacara con fame enton d' enpãada, que so un seu çurame comer quisera; mais non podera, ca Deus non queria. Mui grandes noit' e dia...

Ca se ll' atravessara ben des aquela ora u a comer cuidara, que dentro nen afora non podia saca-la, nen comer nen passa-la; demais jazia çego e ar mudo sen fala e muy maltreito por aquel preito, ca xo mereçia. Mui grandes noit' e dia...

O prior e seus frades, pois que assi acharon treitos por sas maldades os ladrões, mandaron que logo d' i levados fossen, atravessados en bestias que trouxeran, ant' o altar deitados que y morressen, ou guareçessen se a Deus prazia. Mui grandes noit' e dia...

E pois que os ladrões ant' o altar trouxeron, por eles orações e pregairas fezeron. E log' ouveron sãos ollos, pees e mãos; e porende juraron que nunca a crischãos jamais roubassen, e se quitassen daquela folia. Mui grandes noit' e dia...