Portuguese poem
LVIII (De muitas guisas nos guarda de…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
De muitas guisas nos guarda de mal Santa Maria, tan muyt' é leal.
E dest' un miragre vos contarei que Santa Maria fez, com' eu sei, da monja, segund' escrit' achei, que d' amor lle mostrou mui gran sinal. De muitas guisas nos guarda de mal...
Esta monja fremosa foi assaz e tia ben quant' en regla jaz, e o que a Santa Maria praz, esso fazia senpr' a comunal. De muitas guisas nos guarda de mal...
Mas lo demo, que dest' ouve pesar, andou tanto pola fazer errar que a troux' a que ss' ouve de pagar dun cavaleiro; e pos preit' atal De muitas guisas nos guarda de mal...
Con ele que sse foss' a como quer, e que a fillasse pois por moller e lle déss' o que ouvesse mester; e pos de s'ir a el a un curral De muitas guisas nos guarda de mal...
Do mõesteir'; e y a atendeu. Mas en tant' a dona adormeçeu e viu en vijon, ond' esterreçeu con mui gran pavor que ouve mortal. De muitas guisas nos guarda de mal...
Ca sse viu sobr' ur poç' aquela vez, estreit' e fond' e mais negro ca pez, e o demo, que a trager y fez, deita-la quis per i no infernal De muitas guisas nos guarda de mal...
Fogo, u mais de mil vozes oyu d' omes e muitos tormentar y viu; e con med' a poucas xe lle partiu o coraçon, e chamou: Sennor, val De muitas guisas nos guarda de mal...
Santa Maria, que Madr' es de Deus, ca sempre punnei en faze-los teus mandamentos, e non cates los meus pecados, ca o teu ben nunca fal.» De muitas guisas nos guarda de mal...
Pois esto disse, foi-ll' aparecer Santa Maria e mui mal trager, dizendo-lle: «Venna-ch' or' acorrer o por que me deitast', e non m' en cal.» De muitas guisas nos guarda de mal...
Esto dito, un diaboo a puxou dentro no poç'; e ela braadou por Santa Maria, que a sacou del, a Reynna nobre spirital. De muitas guisas nos guarda de mal...
Des que a pos fora, disse-ll' assi: «Des oge mais non te partas de mi nen de meu Fillo, e se non, aqui te tornarei, u non averá al.» De muitas guisas nos guarda de mal...
Pois passou esto, acordou enton a monja, tremendo-ll' o coraçon; e con espanto daquela vijon que vira, foi logo a un portal De muitas guisas nos guarda de mal...
U achou os que fezera vyr aquele con que posera de ss' ir, e disse-lles: «Mal quisera falir en leixar Deus por ome terral. De muitas guisas nos guarda de mal...
Mais, se Deus quiser, esto non será, nen fora daqui non me veerá ja mais null' ome; e ide-vos ja, ca non quer' os panos neno brial. De muitas guisas nos guarda de mal...
Nen mentre viva nunca amador averei, nen non quer' eu outr' amor senon da Madre de Nostro Sennor, a Santa Reynna celestial.» De muitas guisas nos guarda de mal...