Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela LXIV (Como a moller que o marido…)

Portuguese poem

LXIV (Como a moller que o marido…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Quen mui ben quiser o que ama guardar, a Santa Maria o dev' a encomendar.

E dest' un miragre, de que fiz cobras e son, vos direi mui grande, que mostrou en Aragon Santa Maria, que a moller dun infançon guardou de tal guisa, por que non podess' errar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Esta dona, per quant' eu dela oý dizer, aposta e ninna foi, e de bon parecer; e por aquesto a foi o infançon prender por moller, e foi-a pera sa casa levar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Aquel infançon un mui gran tenp' assi morou con aquela dona; mais pois s' ir dali cuidou por ha carta de seu sennor que lle chegou, que avia guerra e que o foss' ajudar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Ante que movesse, diss-ll' assi sa moller: «Sennor, pois vos ides, fazede, se vos prouguer, que m' encomendedes a alguen, ca m' é mester que me guarde e que me sábia ben consellar.» Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E o infançon lle respondeu enton assi: «Muito me praz ora daquesto que vos oý; mais ena ygreja mannãa seremos y, e enton vos direi a quen vos cuid' a leixar.» Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Outro dia foron ambos a missa oyr, e pois foi dita, u se lle quis el espedir, chorand' enton ela lle começou a pedir que lle désse guarda por que ouvess' a catar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E ar ele, chorando muito dos ollos seus, mostrou-ll' a omagen da Virgen, Madre de Deus, e disse-ll': «Amiga, nunca os pecados meus sejan perdõados, se vos a outri vou dar Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Senon a esta, que é Sennor Espirital, que vos pode ben guardar de posfaz e de mal; e porende a ela rog' eu, que pod' e val, que mi vos guarde e leix' a min cedo tornar.» Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Foi-ss' o cavaleiro logo dali. Mas, que fez o diabr' arteiro por lle toller seu bon prez a aquela dona? Tant' andou daquela vez que un cavaleiro fezo dela namorar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E con seus amores a poucas tornou sandeu; e porend' ha sa covilleira cometeu que lle fosse bõa, e tanto lle prometeu que por força fez que fosse con ela falar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E disse-ll' assi: «Ide falar con mia sennor e dizede-lle como moiro por seu amor; e macar vejades que lle desto grave for, nona leixedes vos poren muito d' aficar.» Quen mui ben quiser o que ama guardar...

A moller respos: «Aquesto de grado farei, e que a ajades quant' eu poder punnarei; mas de vossas dõas me dad', e eu llas darei, e quiçay per esto a poderei enganar.» Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Diss' o cavaleir': «Esto farei de bon talan.» Log' as çapatas lle deu de bon cordovan; mais a dona a trouxe peor que a un can e disse que per ren non llas queria fillar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Mais aquela vella, com' era moller mui vil e d' alcayotaria sabedor e sotil, por que a dona as çapatas fillasse, mil razões lle disse, trões que llas fez tomar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

Mais a mesquinna, que cuidava que era ben, fillou logo as çapatas, e fez y mal sen; ca u quis calça-la ha delas, ja per ren fazer nono pode, nena do pee sacar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E assi esteve un ano e ben un mes, que a çapata ao pee assi se ll' apres que, macar de toller-lla provaron dous nen tres, nunca lla poderon daquel pee descalçar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

E depos aquest' a poucos dias recodiu seu marid' a ela, e tan fremosa a viu que a logo quis; mas ela non llo consentiu ata que todo seu feito ll' ouve a contar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...

O cavaleiro disse: «Dona, desto me praz, e sobr' esto nunca averemos senon paz, ca sei que Santa Mari', en que todo ben jaz, vos guardou.» E a çapata lle foi en tirar. Quen mui ben quiser o que ama guardar...